Genderdiversiteit en het nieuwe Bijbellezen

Ger de Koning

Sta Vast #5

Uitgeverij: Het Zoeklicht

Webwinkel: www.zoeklicht.nl

Bestellingen: boekhandel@zoeklicht.nl

© 2020 Uitgeverij Het Zoeklicht, Doorn, NL.

ISBN: 978-90-6451-326-8 (Paperback)

Omslagontwerp: Jan Paul Spoor

Lay-out: Jan Noordhoek

Niets uit deze uitgave mag – anders dan voor eigen gebruik – worden verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt worden d.m.v. druk, fotokopie, microfilm of op welke andere wijze ook zonder de voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever of de auteur.

Voor gebruik van teksten uit de TELOS-vertaling is toestemming onder voorwaarde van de volgende duidelijke copyrightvermelding:

De Bijbeltekst in deze uitgave is ontleend aan het Nieuwe Testament in de TELOS-vertaling.

© Grace Publishing House – Veenendaal. Alle rechten voorbehouden.

Voor gebruik van teksten uit de HSV is toestemming onder voorwaarde van de volgende duidelijke copyrightvermelding:

De Bijbeltekst in deze uitgave is ontleend aan de Bijbel in de Herziene Statenvertaling, © Stichting HSV 2010.

Alle rechten voorbehouden, © Stichting HSV en Uitgeverij Jongbloed – Heerenveen.

Inhoud

Tekstgebruik 6

Vertalingen 6

Afkortingen Bijbelboeken 7

Oude Testament 7

Nieuwe Testament 8

Genderdiversiteit en het nieuwe Bijbellezen 9

1. Diversiteit: Het nieuwe normaal 10

Inleiding 10

Aanleiding 10

2. Het Woord spreekt 13

Overweging 13

Gehoorzaamheid 13

Een oude en een nieuwe schepping 14

Gods handleiding 14

Zicht op Gods origineel 15

Hoop voor twijfelaars en tegenstanders 16

3. De schepping 17

De schepping van de hemel en de aarde 17

De schepping van de mens als mannelijk en vrouwelijk 17

Een wetenschappelijk feit, geen mening 19

Lezen door de bril van ‘de wetenschap’? 20

4. Terug naar het begin 21

Aanval op het huwelijk 21

De Heer Jezus over het huwelijk 21

Aanval op het gezin 22

5. Hoe lezen we de Bijbel? 24

Het nieuwe normaal en het nieuwe Bijbellezen 24

Excurs: De christen en cultuur 24

De “eenvoudigen” 27

Het ‘zwijggebod’ 28

De Bijbel anders gaan lezen 29

Een voorbeeld uit het boek Esther 30

‘Ontvadering’ 31

6. Pastorale notities 33

Een onafhankelijk beoordelingssysteem 33

Buiten het terrein van het verderf gebracht 33

Gevoel bepaalt niet de werkelijkheid 33

Geestelijke strijd en de geestelijke wapenrusting 34

Een doorn voor het vlees 35

Gods genade is er ook voor jou 35

Christus moet meer worden 36

Op zoek naar hulp? 36

Andere publicaties 37

Sta Vast! serie 37

Wil je groeien in je geloof? 37

Tekstgebruik

Vertalingen

Alle tekstaanhalingen uit het Oude Testament komen uit de Herziene Statenvertaling (HSV). De tekstaanhalingen uit het Nieuwe Testament komen uit de Herziene Voorhoeve-uitgave, ook wel TELOS-vertaling genoemd.

Afkortingen Bijbelboeken

Oude Testament

Thora

Gn – Genesis

Ex – Exodus

Lv – Leviticus

Nm – Numeri

Dt – Deuteronomium

Historische boeken

Jz – Jozua

Ri – Richteren

Ru – Ruth

1Sm – 1 Samuel

2Sm – 2 Samuel

1Kn – 1 Koningen

2Kn – 2 Koningen

1Kr – 1 Kronieken

2Kr – 2 Kronieken

Ea – Ezra

Ne – Nehemia

Es – Esther

Poëtische boeken

Jb – Job

Ps – Psalmen

Sp – Spreuken

Pr – Prediker

Hl – Hooglied

Profetische boeken

Js – Jesaja

Jr – Jeremia

Kl – Klaagliederen

Ez – Ezechiël

Dn – Daniël

Hs – Hosea

Jl – Joël

Am – Amos

Ob – Obadja

Jn – Jona

Mi – Micha

Na – Nahum

Hk – Habakuk

Zf – Zefanja

Hg – Haggaï

Zc – Zacharia

Ml – Maleachi

Nieuwe Testament

Mt – Mattheüs

Mk – Markus

Lk – Lukas

Jh – Johannes

Hd – Handelingen

Rm – Romeinen

1Ko – 1 Korinthiërs

2Ko – 2 Korinthiërs

Gl – Galaten

Ef – Efeziërs

Fp – Filippenzen

Ko – Kolossenzen

1Th – 1 Thessalonicenzen

2Th – 2 Thessalonicenzen

1Tm – 1 Timotheüs

2Tm – 2 Timotheüs

Tt – Titus

Fm – Filémon

Hb – Hebreeën

Jk – Jakobus

1Pt – 1 Petrus

2Pt – 2 Petrus

1Jh – 1 Johannes

2Jh – 2 Johannes

3Jh – 3 Johannes

Jd – Judas

Op – Openbaring

1. Diversiteit: Het nieuwe normaal

Inleiding

Er zijn enkele publicaties en contacten die me ertoe hebben gebracht iets over ‘het nieuwe Bijbellezen’ te schrijven. Dit heeft te maken met genderdiversiteit als ‘het nieuwe normaal’. ‘Het nieuwe normaal’ wil in dit verband zeggen dat ieder mens zo moet kunnen leven als hij of zij dat zelf voor juist houdt. Het vervangt de oude beperkende, vaststaande en exclusieve stereotypen van man-zijn en vrouw-zijn, want die zouden – zo beweert men – achterhaald zijn.

Na het verwerven van het grondrecht van vrijheid van meningsuiting wordt vol ingezet op het verwerven van het absolute recht van vrijheid om te zijn wie je wilt zijn en daarnaar ook te leven. Genderdiversiteit is het nieuwe normaal geworden. Iemand die bijvoorbeeld in een homoseksuele/lesbische relatie leeft en de transgender die naar zijn/haar gevoel wil leven, heeft dus geen afwijkend, maar een normaal levenspatroon. Iedereen moet dat als zodanig accepteren. Genderdiversiteit omvat meer, maar ik beperk me tot deze twee vormen omdat die mijns inziens daarvoor het meest representatief zijn.

De christen en de plaatselijke gemeente waartoe hij of zij behoort, krijgen in toenemende mate te maken met genderdiversiteit als het nieuwe normaal met betrekking tot het mens-zijn. Nadat de samenleving als geheel al meerdere jaren gewend is aan het nieuwe “normaal”, is ook bij christenen met enige vertraging een proces van anders denken begonnen.

Er is al heel wat gezegd en geschreven over de houding die ‘de kerk’ hierin zou moeten aannemen. Dit heeft in meerdere gevallen tot veranderde opvattingen over deze kwesties geleid. En dat proces van verandering van opvatting is nog lang niet tot stilstand gekomen. Over homoseksualiteit is al enkele tientallen jaren discussie. Over de transgender wordt nog niet zolang gediscussieerd, maar de discussie die wordt gevoerd, is wel krachtig. Wat ik me steeds meer ben gaan afvragen, is welke rol Gods Woord in deze discussies speelt. Er wordt wel over Gods Woord gepraat, maar komt Hij nog aan het woord?

Wat ik meen op te merken, is dat Gods Woord steeds meer naar de zijlijn wordt gedirigeerd en de hoofdrol kwijtraakt. God helemaal buitenspel zetten gebeurt (nog) niet altijd. Hij mag af en toe meepraten. Hij krijgt, om zo te zeggen, soms de interruptiemicrofoon. Maar Hij moet het niet te lang maken. En wat vooral belangrijk wordt geacht: wat Hij zegt, moet in het beleidsplan van de betreffende partij – politiek of godsdienstig – passen. Houdt Hij Zich daar niet aan, dan zetten we gewoon het geluid van de microfoon uit. Hij kan doorpraten wat Hij wil, maar wie luistert er nog?

Dit is een herhaling van wat men met de Heer Jezus heeft gedaan toen Hij op aarde was. Toen Hij de mensen van brood voorzag, wilden ze Hem Koning maken. Toen Hij niet aan hun verwachtingen beantwoordde, wilden ze Hem monddood maken. Dat kon maar op één manier, meenden ze, en dat was door Hem te vermoorden. Dat is dan ook gebeurd.

Alleen, Hij is daardoor niet monddood gemaakt. Hij is niet meer in de dood, want Hij is opgestaan en naar de hemel gegaan. Vandaaruit laat Hij nog steeds, tot zegen van de mens, door Zijn volgelingen Zijn Woord verkondigen. De reactie daarop is gelijk aan de reactie op de prediking van de Heer Jezus tijdens Zijn leven op aarde. De geschiedenis herhaalt zich, zij het in een andere vorm. Het bewijst dat de mens hardnekkig is in zijn verzet tegen God en daardoor tegen wat Hij tot zegen aan de mens heeft gegeven.

Aanleiding

De concrete aanleiding om in dit boekje God aan het woord te laten zijn de volgende vragen die ik kreeg en publicaties die ik las:

1. In een lezing in januari 2020 over twee speciale psalmen van Asaf, de zogeheten maskil-psalmen ofwel onderwijspsalmen (Psalmen 74 en 78), heb ik iets gezegd over homo’s aan het avondmaal. Daarop kreeg ik enkele reacties. Uit een reactie die ik per e-mail kreeg, citeer ik – met toestemming van de schrijver – enkele zinnen:
... Naar aanleiding van uw lezing ... heb ik nog een aantal vragen.
Het is namelijk zo dat het voorbeeld dat u toen gaf over homo’s die het avondmaal meevieren, juist die zondag bij ons in de kerk voor het eerst had plaatsgevonden.
De hele kwestie heeft zo ongeveer tien jaar in beslag genomen waarin zij eerst juist van het avondmaal geweerd werden en er zelfs een besluit tot buitensluiten was gemaakt, maar na een nieuwe lichting kerkenraadsleden werden deze besluiten binnen korte tijd allebei teruggedraaid.
Nu is mijn vraag eigenlijk wanneer en om welke (Bijbelse) redenen kun je niet meer in je gemeente blijven? …

2. Ik kreeg diverse verslagen van recente kerkelijke vergaderingen over de vrouw in het ambt onder ogen. Uit deze verslagen blijkt hoe men de Bijbel anders is gaan lezen.

3. Een jonge gelovige belde me op. Hij wilde graag mijn advies over hoe hij en zijn vrouw moesten omgaan met een goede kennis die weer een lesbische relatie was aangegaan. De vrouw had een aantal jaren geleden in een lesbische relatie geleefd. Ze had die relatie opgegeven omdat ze christen was geworden. Nu bleek ze toch weer een lesbische relatie te zijn aangegaan.

4. In diezelfde tijd kreeg ik een e-mail van een andere jonge gelovige, waarvan ik het best de inhoud kan weergeven. Hij heeft me toestemming gegeven zijn mail te publiceren, als de anonimiteit maar gewaarborgd bleef. In zijn mail beschrijft hij op herkenbare en aansprekende wijze zijn worsteling in zijn omgang met een transgender. Ik kan me in zijn worsteling vinden. Dat zal zo zijn met meerderen die ermee te maken krijgen. Hij schrijft:
Deze week had ik een gesprek met een medestudent (op zijn verzoek), waarin hij mij opbiechtte dat hij geen man is maar een vrouw, maar wil leven als transgender of als man. Sinds de eerste schooldag had ik twijfels over zijn persoon en nu bekent ze het aan mij.
Vandaar mijn vraag: Hoe zie jij het voor de Heer: wat is mijn verantwoordelijkheid, als ik dat weet? Ik heb haar gezegd dat ik haar als vrouw zie, maar dat ik vrienden wil blijven en dat ze geen vervulling zal vinden in de transitie, maar in Christus. Moet ik haar "ontmaskeren" voor de anderen? Of lieg ik tegen de mensen om me heen als ik het over "hem" heb in plaats van over "haar"? Moet ik haar vertrouwen in mij hoger stellen dan de omgang met de omgeving?
In je lezingen heb je het ook gehad over transgenders en homoseksualiteit. In jouw land van herkomst is de situatie al veel verder gevorderd. Heb je ook gedachten of ervaringen voor de praktische afhandeling? Ken je een wedergeboren transseksueel die in berouw weer in overeenstemming met Gods schepping zijn of haar geslacht wil uitleven?
Ik zou erg blij zijn met een Bijbels advies volgens de smalle weg, want voor de brede weg is er zoals je weet genoeg advies! Zelfs als er geen eenduidige uitspraak is, ben ik blij met literatuurtips, contacten met voormalige "transgenders" of Bijbelgetrouwe artsen/auteurs die een duidelijk standpunt innemen. Ik zie de collega vanaf 16.01.20 weer voor twee weken en daarna waarschijnlijk pas in de herfst. En ik zie nog steeds hoop met betrekking tot het geloof en met betrekking tot transgender-zijn dat ze nog zal terugkeren, maar tot die tijd blijft de praktische omgang een sterk gewetensconflict.

2. Het Woord spreekt

Overweging

Ik volg de ontwikkelingen op dit gebied al langer met grote belangstelling. Door de genoemde contacten en publicaties heb ik me afgevraagd of de Heer wilde dat ik me wat meer in deze problematiek moest verdiepen. Daarbij heb ik bij mezelf overlegd of ik bijvoorbeeld ook iets zou moeten gaan schrijven over mogelijke oorzaken van homoseksualiteit en transgender. De Heer heeft me duidelijk gemaakt dat die kant van de problematiek niet mijn terrein is (Sp 16:1). Hij bepaalt voor ieder van de Zijnen de grens van het arbeidsterrein en we moeten daarin niet ‘grensoverschrijdend’ bezig zijn (2Ko 10:14-16).

Mijn opdracht ligt op het terrein van de uitleg en toepassing van de Schrift. Daaraan moeten altijd alle dingen worden getoetst, ook zaken als homoseksualiteit en transgender. Wat me vooral bezighoudt, is de opmars van de acceptatie van de homoseksuele relatie en de transgender, waarbij het gevoel tot norm van de geslachtelijkheid wordt gemaakt. In het denken van mensen die belijden christenen te zijn is een voortgaande verandering waarneembaar. Het merendeel blijkt met de verandering van de maatschappelijke opvattingen mee te bewegen.

Dit blijkt onmiskenbaar uit de veranderde manier van Bijbellezen. Die verandering is al gebleken in de discussie over het scheppingsverhaal in Genesis 1. Moet je dat verhaal nu wel of niet letterlijk nemen? Het geloof in het verslag van de schepping in zes dagen van 24 uur is bij velen gesneuveld onder het geweld van de zogenaamde wetenschappelijke bewijzen van een evolutietheorie. In het kielzog daarvan sneuvelt bij steeds meer mensen ook het geloof in de schepping van man en vrouw. Het tweede is een automatisch gevolg van het eerste. Het gaat me in dit boekje om de schepping van man en vrouw, maar we kunnen daar niet naar kijken los van de schepping van de hemel en de aarde.

Gehoorzaamheid

De Bijbel roept op tot gehoorzaamheid aan God op alle terreinen van het leven. Het begint met gehoorzaamheid aan het bevel van God dat tot ieder mens komt om zich te bekeren: “Met voorbijzien dan van de tijden der onwetendheid beveelt God nu aan de mensen, dat zij zich allen overal moeten bekeren, omdat Hij een dag heeft bepaald, waarop Hij het aardrijk in gerechtigheid zal oordelen door een Man Die Hij [daartoe] heeft bestemd, waarvan Hij aan allen zekerheid heeft gegeven door Hem uit [de] doden op te wekken” (Hd 17:30-31).

Wie aan dit bevel gehoorzaam is en zich bekeert (Hd 2:38), wordt opnieuw geboren (Jh 3:3,5). Dit nieuwe leven wordt gekenmerkt door gehoorzaamheid aan de Heer Jezus. Wat die gehoorzaamheid inhoudt, staat in de Bijbel, het Woord van God. In Gods Woord lezen we over de Heer Jezus, Die in alles volmaakt gehoorzaam is geweest aan God. Hij is het Voorbeeld voor allen die opnieuw geboren zijn. Zij worden door de Geest in staat gesteld op dezelfde wijze te gehoorzamen als de Heer Jezus (1Pt 1:2). Door het lezen van Gods Woord leren ze Hem steeds beter kennen. Daardoor gaan ze steeds meer op Hem lijken. Het is Gods bedoeling dat ze aan het beeld van Zijn Zoon gelijkvormig worden. Daar heeft Hij hen zelfs toe bestemd (Rm 8:29).

Een oude en een nieuwe schepping

De Heer Jezus wordt genoemd: “Het begin van de schepping van God” (Op 3:14). Dit betekent niet dat Hij het eerste scheppingswerk van God zou zijn. Hij is niet geschapen, want Hij is de eeuwige Zoon. Dat Hij het begin van de schepping van God is, wil zeggen dat Hij aan het begin ervan staat en de Schepper van de hemel en de aarde is. Hoe Hij dat heeft gedaan, wordt per dag in Genesis 1 geschreven (Jh 1:3; Ko 1:15-17; Hb 1:1-2). Op deze wijze heeft Hij de eerste of oude schepping tot stand gebracht.

Er is ook een nieuwe schepping. De Heer Jezus staat ook aan het begin daarvan, want ook die is Zijn werk. Die nieuwe schepping betreft:
1. De nieuwe hemel en de nieuwe aarde in de toekomst (2Pt 3:13; Op 21:1), wanneer de oude schepping volledig door vuur is vergaan (2Pt 3:7-12) en
2. De nieuwe schepping die wij als gelovigen, als opnieuw geboren mensen, nu al zijn geworden in Christus. Wie door berouw en bekering opnieuw geboren is, wordt in Christus “een nieuwe schepping” genoemd (2Ko 5:17; Gl 6:15).

Gods gebruiksaanwijzing

Voor het leven op aarde, het leven in de oude schepping, heeft God Zijn Woord als gebruiksaanwijzing gegeven. Het is niet meer vanzelfsprekend dat een christen Gods Woord als handleiding of instructieboek voor het leven raadpleegt. [Met christen bedoel ik allen die belijden christen te zijn, zowel zij die opnieuw geboren zijn als zij die het alleen met hun mond belijden.] Dit blijkt in het bijzonder als het over waarden en normen met betrekking tot kwesties als homoseksualiteit en transgender gaat. Tijdens een Bijbelstudie kwam dat ondubbelzinnig tot uiting. Ik wil die ervaring met de lezer delen omdat het een illustratie geeft van het ‘omdenken’ van belijdende christenen. Het tekent in elk geval hoezeer ‘het nieuwe normaal’ al in het denken van belijdende christenen is geïnfiltreerd.

Tijdens de Bijbelstudie kwam het onderwerp homoseksualiteit, dat wil zeggen leven in een homoseksuele relatie, ter sprake. Ik merkte op dat Gods Woord dat als zonde aanmerkt. Een van de aanwezigen protesteerde. Het zou wetenschappelijk bewezen zijn dat het aangeboren is en dat iemand zo door God geschapen is en dat er dus niets mis mee is als er ook naar wordt geleefd.

Ik probeerde duidelijk te maken dat het gedrag zondig is. De man werd erg boos. Hij pakte zijn Bijbel, sloeg die dicht en stond op. Hij ging weg. Hier wilde hij niet blijven. In de deuropening zei hij nog met verheffing van stem: ‘Het moet over de liefde gaan!’ Toen hij weg was, zei een van de anderen: ‘Hij heeft een lesbische dochter.’

We hebben eerst voor hem gebeden. Daarna kwamen nog enkele verhalen los. Iemand zei dat hij het met me eens was. Zijn zoon was met een vrouw getrouwd geweest en heeft kinderen. Hij heeft zijn gezin verlaten omdat hij zich homo voelde en woont nu met een man samen. Een andere aanwezige zei dat hij meerdere relaties had gehad. Ik zei dat dit wel kon gebeuren, maar dat ook daarvoor vergeving is, als hij het beleed. Van belijdenis was geen sprake, dat hoefde niet, vond hij. Dit moest kunnen. Hij werd daarin bijgevallen door een andere aanwezige.

De Bijbelstudiegroep bestond uit ongeveer 10 personen. Ik meende dat het een Bijbelgetrouwe groep was. Er waren gelukkig ook Bijbelgetrouwe gelovigen bij, zoals uit hun reacties bleek. Maar dat in zo’n kleine groep zoveel onbijbelse gedachten met betrekking tot huwelijk en seksualiteit aanwezig waren, had ik niet kunnen vermoeden. Als christenen zo’n levensinstelling en leefwijze hebben, bezitten ze ogenschijnlijk Godsvrucht, maar ze verloochenen de kracht ervan (2Tm 3:5). Het kan ook zijn dat zij er geen oog voor hebben hoe God in Zijn wonderlijke genade een andere weg wijst en kracht voor het gaan van die weg schenkt.

Zicht op Gods origineel

In het licht van het voorgaande is mijn verlangen gegroeid om kinderen van God te bemoedigen. Een kind van God wil niet de meerderheid in het kwaad volgen (Ex 23:2), maar vasthouden aan wat God in Zijn onfeilbare Woord over de oude en de nieuwe schepping zegt. God is de Schepper van het universum en van ieder mens. Hij heeft de mens in twee ‘varianten’ geschapen. Hij heeft eerst de mannelijke variant met een mannelijk lichaam geschapen (Gn 2:7). Daarna heeft Hij uit de mannelijke variant een vrouwelijke variant met een vrouwelijk lichaam geschapen (Gn 2:21-23). Samen vormen zij de mens (Gn 1:27).

Hij heeft beide geslachten een eigen lichaam gegeven met het doel om met dat lichaam Hem te dienen (Rm 12:1; 1Ko 6:20). Dit is Gods origineel. De beschrijving en de gebruiksaanwijzing daarvan heeft Hij opgetekend in Zijn Woord. Dit sluit uit dat de mens, Zijn schepsel, het recht heeft om zijn/haar gevoel – bijvoorbeeld een homoseksueel- of transgendergevoel – als norm voor zijn/haar leven te nemen.

Omdat de mens door zijn keus voor de zonde God als Schepper heeft afgedankt, is hij verduisterd geworden in zijn verstand (Ef 4:17-19). Daardoor is hij het zicht op Gods origineel kwijtgeraakt. Dit juiste zicht, Gods zicht, kan iemand alleen terugkrijgen door opnieuw geboren te worden, door berouw over zijn zonden en bekering tot God. Dan krijgt hij verlichte ogen van het hart (Ef 1:18a). Wie niet in God als Schepper gelooft, heeft daar geen oren naar. Hij wil zelf bepalen hoe hij leeft en als wat hij leeft ofwel welke genderidentiteit hij aanneemt. De invloed van deze eigenwilligheid doet zich steeds krachtiger gelden.

Kinderen van God staan aan die invloed bloot. Om die invloed buiten ons denken en hart te houden of eruit te verwijderen moeten we (opnieuw) Gods Woord lezen en in ons opnemen. De wedergeboren christen leest daarin dat zijn identiteit in Christus is. In Christus ziet hij/zij wie hij/zij ten diepste is, en niet in zijn/haar gevoelens.

Als we dat doen, zullen “wij niet meer onmondigen zijn, heen en weer bewogen en rondgedreven door elke wind van de leer, door de bedriegerij van de mensen, door [hun] sluwheid om door listen te doen dwalen, maar terwijl wij de waarheid vasthouden in liefde, in alles opgroeien tot Hem Die het Hoofd is, Christus” (Ef 4:14-15). Wanneer we als leden van Christus vervuld zijn met de volheid van Christus, zullen de leringen van de vijand geen kans krijgen in ons denken binnen te dringen.

Hoop voor twijfelaars en tegenstanders

Wie niet geworteld is in de leer van de Schrift, wordt al snel in onzekerheid gebracht door mensen die met veel overtuiging hun eigen ‘waarheid’ prediken. De vijand boekt zijn grootste successen in gemeenten waar gelovigen baby’s of “onmondigen” blijven. Daardoor zijn ze een simpele prooi voor sluwe mensen die hen met hun bedriegerij gemakkelijk op het verkeerde been zetten. Het is Gods bedoeling dat baby’s in het geloof door onderwijs uit Gods Woord meer op de Heer Jezus gaan lijken en zelfstandig in het geloof worden.

Een overtuigde aanhanger van de evolutietheorie en de genderdiversiteit laat zich niet door Gods Woord overtuigen. Iemand die er van overtuigd is dat God de wereld in zes dagen heeft geschapen en dat Hij man en vrouw op de zesde scheppingsdag schiep, hoeft niet van de waarheid van Gods Woord overtuigd te worden. Maar er is een categorie die twijfelt. Voor wie tot deze categorie behoort, kan dit boekje een hulp zijn om te aanvaarden wat God zegt over de schepping van de hemel en de aarde en van de man en de vrouw. Dan wordt de betekenis en de zin van het leven voor en met God gezien en komt er rust en vrede in het hart.

Tegelijk mogen we God niet beperken in Zijn genade die Hij ook aan de overtuigde aanhanger van de evolutie- en (trans)gendertheorie wil bewijzen. God zegt dat we “dwaze en ongerijmde twistvragen moeten verwerpen” en niet moeten twisten, maar vriendelijk moeten zijn voor allen, “geschikt om te leren, verdraagzaam, de tegenstanders met zachtmoedigheid terechtwijzend; misschien geeft God hun bekering om [de] waarheid te erkennen en weer ontnuchterd te worden uit de strik van de duivel door wie zij gevangen zijn, om zijn wil te doen” (2Tm 2:23-26).

3. De schepping

De schepping van de hemel en de aarde

Er zijn twee scheppingsdaden van God waaraan de gelovige krachtig moet vasthouden. Ik heb er al even op gewezen, maar wil er nu wat meer over zeggen. Die twee daden zijn:
1. De schepping van de hemel en de aarde in zes dagen van 24 uur.
2. De schepping van de mens als mannelijk en vrouwelijk.

Het geloof dat God de hemel en de aarde in zes dagen van 24 uur heeft geschapen, is door de ‘wetenschappelijk bewezen’ evolutietheorie naar het rijk van de fabels verwezen. De ‘wetenschappelijk bewezen’ evolutietheorie heeft in de christenheid inmiddels een warm bed gevonden. De ‘christelijke’ wetenschapper die onder de indruk is van de zogenaamde wetenschappelijke bewijzen van de evolutietheorie loopt tegen het probleem aan dat er voor God in de evolutietheorie geen plaats is. De evolutietheorie is niet te loochenen, zo meent hij, terwijl de christelijke wetenschapper toch ook God niet wil opgeven als de Schepper. Daarom heeft men een theorie bedacht waarbij schepping en evolutie met elkaar worden gecombineerd. In die gedachte is God gemaakt tot een god die de schepping door middel van evolutie tot stand heeft gebracht.

De aldus aangepaste god vormt een goede dekmantel voor deze theorie. De theïstische evolutietheorie is de theorie waarbij de God van de Bijbel planten, dieren en mensen op aarde via een langdurig, door Hem geleid evolutieproces heeft laten ontstaan. De christenen die dat geloven, passen vervolgens aan wat Hij Zelf in Zijn Woord heeft gezegd over de schepping. Het verhaal moet gewoon anders gelezen worden. De letterlijke lezing van het scheppingsbericht in Genesis 1 moet worden losgelaten. Hoe dat bericht wel gelezen moet worden, daarover mogen theologen hun (dwaal)licht laten schijnen.

Het misleidende idee dat God het universum heeft gemaakt met gebruikmaking van evolutie, is niet nieuw. De waarheid dat God de hemel en de aarde in zes dagen van 24 uur heeft geschapen, staat voor een groeiend aantal christenen niet langer als een paal boven water.

De schepping van de mens als mannelijk en vrouwelijk

Wat geldt voor de schepping van de hemel en de aarde in zes dagen van 24 uur, geldt ook voor de schepping van de mens als mannelijk en vrouwelijk. Christenen en niet-christenen hebben eeuwenlang in alle culturen geloofd en geloven nog steeds dat er een mannelijk en vrouwelijk geslacht is. Dat is niet vreemd, want “God schiep de mens naar Zijn beeld; naar het beeld van God schiep Hij hem; mannelijk en vrouwelijk schiep Hij hen” (Gn 1:27).

De zogenoemde ‘gender mainstreambeweging’ gaat daar frontaal tegenin. ‘Gender mainstreaming’ betekent, vrij vertaald, ‘geslacht (of sekse) hoofdstroming’. Het is een uitdrukking waarmee wordt bedoeld dat alles in het leven in zijn ruimste zin op slechts één manier moet worden benaderd, en dat is die van de absolute gelijkheid van ieder mens. Deze beweging wil ons inprenten dat we moeten leren ‘omdenken’. Er wordt beweerd dat het verschil in geslacht of sekse – of onze waarneming van dat verschil – ons is aangeleerd. Daarom moeten we, zo zeggen ze, afstand doen van de traditionele ideeën over man en vrouw. Gender, of geslacht, wordt volgens deze beweging niet zozeer biologisch als wel sociaal bepaald. Je wordt niet als vrouw of man geboren, maar tot man en vrouw door je omgeving gemaakt.

Dit ‘nieuwe denken’ dringt ook de christenheid binnen. Christenen voor wie Gods Woord niet (meer) de absolute waarheid is, zijn en worden erdoor beïnvloed. Andreas Steinmeister geeft daarvan in zijn boek over gender mainstreaming{1} een duidelijk voorbeeld. Het is weliswaar ontleend aan de Evangelische Kirche van Duitsland, maar we zien hetzelfde in de ‘mainstream’ van de Nederlandse christenheid:

Gezien de ‘diepe sociale en culturele veranderingen’ wordt ook ‘de kerk uitgenodigd’ om het gezin opnieuw te doordenken en de veelvoud aan nieuwe diverse particuliere levensvormen zonder vooroordeel te erkennen en te ondersteunen. Deze erkenning moet echter niet slechts worden opgevat als een aanpassing aan nieuwe gezinswerkelijkheden, maar als een ‘normatieve oriëntatie’. [...] De traditionele modellen houden geen stand meer in de uitdagingen van de economie en de samenleving, en ook niet in de uiteenlopende verwachtingen van de gezinnen.

De filosofie achter gender mainstreaming is dat alles wat de specifieke identiteit als man of vrouw ondersteunt, zoals taakverdeling, gedrag, typisch speelgoed voor jongens en meisjes, wordt bestempeld als ‘seksistisch’ en ‘discriminerend’. Kinderen moeten volgens dit concept geslachtsneutraal worden opgevoed, terwijl bestaand zogenaamd ‘stereotiep gedrag’ – jongens spelen met auto’s, meisjes met poppen – moet worden afgeleerd. Dit wordt ‘undoing gender’ genoemd, wat vertaald neerkomt op ‘het ongedaan maken van het geslacht’.

De Nederlandse politiek zet vol in op het ongedaan maken van het geslacht. Ze heeft daarvoor in minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap Van Engelshoven – met onder andere emancipatie in haar portefeuille – een geslepen voorvechtster. In een artikel op NOS.nl dd. 26-09-2019 staat dat ze af wil van ‘rolbevestigend’ speelgoed. Haar ministerie bevestigt een bericht daarover in het Algemeen Dagblad. De minister roept fabrikanten op hun speelgoed onder de loep te nemen.

De oproep van de minister komt op het moment dat in Frankrijk speelgoed ‘genderneutraal’ wordt. Het AD schrijft over het verdwijnen van de aparte afdelingen voor jongens en meisjes in Franse speelgoedwinkels en over het verbod om apart voor een van beide groepen te adverteren. Vanaf volgend jaar mag winkelpersoneel kopers ook niet meer vragen of iets voor een jongen of voor een meisje is.

Die plannen moeten stereotypen en vooroordelen bestrijden. Volgens Van Engelshoven staan ook in Nederland advertenties vol stereotypische rolmodellen, zoals verzorgende meisjes en avontuurlijke jongens.

Onder uitgevers van schoolboeken speelt een soortgelijke discussie. Zij praten onderling over het tegengaan van het gebruik van stereotypen in lesmateriaal. De minister roept hen op die discussie voort te zetten.

Op de kritiek die ze voor haar plan heeft gekregen, antwoordt ze dat ze “geen pop of auto komt afpakken”. In een tweet benadrukt ze dat ze gereageerd heeft op het Franse plan en dat ze het mooi zou vinden als “we stereotypering in Nederland ook weten te doorbreken”.

We zijn gewaarschuwd …

Een wetenschappelijk feit, geen mening

Een heel ander geluid laten de Amerikaanse evolutiebioloog Colin Wright (Penn State University) en de Britse ontwikkelingsbioloog Emma Hilton (universiteit van Manchester) horen. Zij komen via wetenschappelijk onderzoek tot interessante conclusies. Onder de kop “Zelf je geslacht kiezen is ontkenning van feiten” bericht het Reformatorisch Dagblad van 25-02-2020 over deze twee biologen en hun overtuiging.

Zij nemen het, aldus het verslag in de krant, op voor de visie dat mensen bestaan uit slechts twee geslachten – in plaats dat zich tussen man en vrouw nog tal van mogelijkheden bevinden, aangeduid met LHBTIQ. Daarmee gaan ze lijnrecht in tegen de heersende mening.

De twee biologen nemen nadrukkelijk afstand van de politiek correcte genderideologie. “Het biologisch geslacht van iemand is een wetenschappelijk feit, en geen mening. In toenemende mate zien we een gevaarlijke en anti-wetenschappelijke trend in de richting van een volledige ontkenning van het biologische geslacht.”

Er is een groot verschil tussen de biologische stelling dat er slechts twee geslachten mogelijk zijn en de ideologische bewering dat iedereen kan worden ingedeeld in een bepaald geslacht. “Het bestaan van slechts twee geslachten betekent niet dat het geslacht altijd direct duidelijk is. Maar mensen met interseksekenmerken zijn uiterst zeldzaam, en ze vormen geen derde geslacht. Evenmin bewijzen ze dat het geslacht een breed spectrum van tussenvormen beslaat, of niet meer is dan een mening”, benadrukken beide biologen.

Kinderen zijn volgens hen het gevoeligst voor de ideologie van geslachtsontkenning. “Als hun wordt geleerd dat het geslacht is gebaseerd op genderidentiteit in plaats van op biologische feiten, kunnen mannelijke meisjes en vrouwelijke jongens verward raken over hun eigen geslacht. De dramatische opkomst van ”genderdysforie” adolescenten, vooral jonge meisjes, weerspiegelt deze nieuwe culturele verwarring. Ze ervaren een gevoel van onvrede (dysforie) met het eigen biologische geslacht. Van de genderdysforie jongens voelen velen zich later homoseksueel.”

Wat Wright en Hilton betreft, is de tijd van politieke correctheid over dit onderwerp voorbij. “Biologen en medische professionals moeten opkomen voor de realiteit van het biologische geslacht. Wanneer ze dat niet doen, plegen ze verraad aan de wetenschappelijke gemeenschap en zijn ze verantwoordelijk voor het beschadigen van de meest kwetsbaren.”

Michael Egnor van Discovery Institute meent dat de meeste wetenschappers bang zijn om uit de gratie van de meerderheid te vallen. Hij noemt hen zelfs “een kudde corrupte lafaards, met enkele, zeer weinige, uitzonderingen.” Zoals Wright en Hilton. De twee biologen zijn volgens hem “roependen in de woestijn, die hun carrière op het spel zetten door publiekelijk te betogen dat de mensheid uit mannen en vrouwen bestaat.” [{1}]

Lezen door de bril van ‘de wetenschap’?

Er is over het verband tussen Bijbel en wetenschap gezegd: ‘De Bijbel is bedoeld om ons onder de indruk van God te brengen, de wetenschap om de werkelijkheid te verklaren.’ Dit is een valse tegenstelling. Alsof de Bijbel niet de werkelijkheid verklaart. Als het gezegde waar zou zijn, zou dat betekenen dat we de intelligentie of het verstand van de wetenschappers nodig hebben om de Bijbel te begrijpen. Het oplossen van oneffenheden tussen de Bijbel en de werkelijkheid is een kwestie van tijd, beweren zij. Even wat geduld en op deze ‘probleempjes’ komt wel een antwoord.

Wat voor soort antwoorden we kunnen verwachten? Luister naar een paar antwoorden die theoloog Reinier Sonneveld geeft op vragen over enkele van die ‘probleempjes’. Op de vraag waar de dood en het kwaad vandaan komen, antwoordt hij: ‘Ik weet niet of er een zondeval geweest is.’ En op de vraag of Adam en Eva wel historisch zijn, reageert hij: ‘Een optie is dat Adam en Eva een groep mensen zijn geweest die gefaald hebben.’ Kijk, dit zijn antwoorden waar je wat aan hebt, maar dan wel om er de onzinnigheid van de evolutietheorie mee aan te tonen.

Hoeveel gekker moet of kan het nog worden?

4. Terug naar het begin

Aanval op het huwelijk

Ten diepste is de aanval op huwelijk en gezin een aanval op de bedoeling die God met de instelling ervan heeft. God heeft mannelijk en vrouwelijk namelijk geschapen omdat Hij bovenal de verbinding tussen Christus en de gemeente daardoor uitgebeeld wil zien. De gemeente is hier de universele gemeente, dat wil zeggen alle wedergeboren christenen vanaf de Pinksterdag tot de opname van de gemeente. Over die verbinding lezen we in Efeziërs 5 (Ef 5:22-33). Daar staat dat de vrouw een beeld is van de gemeente en de man een beeld is van Christus. Alles wat kan bijdragen om het door God geschapen onderscheid tussen man en vrouw uit te vagen, heeft tot doel vooral de gedachte aan Christus en de gemeente te laten verdwijnen.

Het huwelijk is de legitieme sfeer die God creëerde om daarbinnen te genieten van de seksualiteit als een gave van Hem. Maar dat niet alleen. Het huwelijk is ook de enige en tevens ideale relatievorm waarbinnen kinderen geboren kunnen worden. De geborgenheid bij een vader en moeder die elkaar trouw hebben beloofd en elkaar trouw zijn, is de ideale sfeer om op te groeien en tot volle ontplooiing te komen.

De Heer Jezus over het huwelijk

Het antwoord van de Heer Jezus op een opmerking van Zijn discipelen over het huwelijk is voor ons onderwerp belangrijk. De aanleiding is een strikvraag die de farizeeën Hem over het huwelijk stellen (Mt 19:3). De Heer antwoordt daarop met een verwijzing naar de instelling van het huwelijk in het begin: “Hebt u niet gelezen dat Hij Die hen heeft geschapen, hen van [het] begin af als man en vrouw heeft gemaakt?” (Mt 19:4). Hij heeft ook op de onverbrekelijkheid van het huwelijk gewezen (Mt 19:5-9). In reactie daarop zeggen Zijn discipelen dat je dan maar beter niet aan een huwelijk kunt beginnen (Mt 19:10). Ze vinden Zijn standaard te hoog.

Daarop antwoordt Hij: “Niet allen vatten dit woord, alleen zij aan wie het is gegeven; want er zijn gesnedenen die zó uit [de] moederschoot geboren zijn; en er zijn gesnedenen die door de mensen zijn gesneden; en er zijn gesnedenen die zichzelf hebben gesneden om het koninkrijk der hemelen. Wie het kan vatten, laat hij het vatten” (Mt 19:11-12). Dit antwoord, dat direct verband houdt met de opmerking van de discipelen over het huwelijk, is belangrijk in verband met ons onderwerp. Als we niet goed lezen, of niet goed luisteren, zoals de discipelen, kan het antwoord van de Heer gemakkelijk verkeerd worden uitgelegd en toegepast.

Het is een woord, zegt de Heer Jezus, dat niet door allen te vatten of te begrijpen is. Dat is ook niet nodig, want het is alleen bedoeld voor hen die ermee te maken hebben. Zij begrijpen wat Hij bedoelt. Aan hen wordt het gegeven het te vatten of te begrijpen. We moeten blijven bedenken dat de Heer reageert op de opmerking van Zijn discipelen dat het niet raadzaam is om te trouwen (Mt 19:10). Naar aanleiding daarvan noemt de Heer drie situaties waarin een huwelijk niet aan de orde is. Dit geeft Hij aan met het woord “gesnedenen”. Hij gebruikt dit woord in elk van deze drie situaties. Een gesnedene is iemand die ontmand is. Hij wordt ook wel een ‘eunuch’ genoemd.

De drie situaties die de Heer noemt waarin iemand niet tot een huwelijk komt, zijn deze:
1. Iemand kan door zijn geboorte ongeschikt zijn om te trouwen, bijvoorbeeld door een lichamelijke of geestelijke handicap.
2. Iemand kan ook door mensen ongeschikt gemaakt zijn om te trouwen. Dat zijn zij die gecastreerd of ontmand zijn.
3. De derde categorie blijft op grond van een eigen, vrijwillige keus ongetrouwd en ziet daarmee af van de geslachtelijke omgang die bij het huwelijk hoort (vgl. 1Ko 7:7). Iemand doet dat om de Heer met ziel en lichaam te kunnen dienen, zonder te hoeven letten op de verplichtingen die een huwelijk met zich meebrengt (1Ko 7:37).

De Heer spreekt in deze verzen in de gevallen 1 en 2 in letterlijke en in geval 3 in figuurlijke zin over gesnedenen. De figuurlijke gesnedenen zijn zij van wie Hij zegt dat zij zichzelf hebben gesneden, dat wil zeggen dat zij afzien van een huwelijk en de daarbij behorende geslachtelijke omgang, ter wille van het koninkrijk der hemelen.

De Heer Jezus opent met Zijn woorden over vatten en niet vatten niet de weg om een homoseksuele relatie aan te gaan of het biologische geslacht te laten veranderen omdat hij het niet kan opbrengen om met homofiele of transgender gevoelens ongehuwd te blijven. De Heer laat voluit staan dat
1. er slechts één relatie van trouw en seksuele intimiteit is – het huwelijk;
2. alleen een man en een vrouw – de enige twee geslachten die er zijn – samen die relatie mogen aangaan.

Wie dit drievoudige woord van de Heer over uitzonderingen op het aangaan van een huwelijk gelovig aanvaardt, zal het vatten of begrijpen. Hij geeft aan zo iemand het vermogen en daarbij de kracht van Zijn genade om als ongetrouwde tot Zijn eer te leven.

Overigens is er ingeval er gesproken wordt over een ‘homohuwelijk’ natuurlijk helemaal geen sprake van een huwelijk. Een huwelijk is volgens Gods Woord een unieke verbintenis tussen een man en een vrouw. Een gelovige kan een homohuwelijk niet erkennen. De belangenvereniging voor homo’s heeft het huwelijk gekaapt om deze vorm van samenleving als legaal op te dringen aan de samenleving. Hier moet de gelovige Gods Woord meer gehoorzaam zijn dan mensen (Hd 5:29) en bereid zijn de eventuele consequenties daarvan te dragen. Daarvoor zal de Heer op het beslissende moment Zijn hulp geven (vgl. Lk 21:14-15).

Aanval op het gezin

God heeft niet alleen het huwelijk bedacht, Hij is ook de Ontwerper van het gezin. Het huwelijk is een beeld van hemelse dingen, van Christus en Zijn gemeente. Ook het gezin is een beeld van hemelse dingen. De verhoudingen in het gezin zijn bedoeld om op aarde de verhoudingen tussen de hemelse Vader en Zijn kinderen te weerspiegelen. Het gezin mag iets weergeven van het Vaderhuis.

Evenals bij het huwelijk doet de satan er alles aan om gezinnen te verwoesten. Hij haat elke uitbeelding van Gods liefde op aarde. Daarom heeft hij zoveel baat bij ongehuwd samenwonen, meeroudergezinnen en homoseksuele relaties als surrogaat van het huwelijk en het gezin. Huwelijk en gezin zijn onlosmakelijk aan elkaar verbonden, wat in de tweeledige bedoeling van seksualiteit te zien is. Seksualiteit is door God gegeven als een middel tot voortplanting (Gn 1:28) en als een uitdrukking van liefde (Gn 2:23–24). Dat kinderen “het eigendom van de HEERE” en Zijn beloning “de vrucht van de schoot” zijn (Ps 127:4), verdwijnt steeds meer uit het denken van de hedendaagse mens.

Als man en vrouw nog niet ten prooi zijn gevallen aan het postmoderne denken, zullen ze ernaar verlangen kinderen te krijgen. Dat verlangen is hun door God gegeven. Je ziet dit verlangen in elk geval bij alle Godvrezende vrouwen in de Bijbel. Kinderen worden aan ouders toevertrouwd om ze op te voeden voor Hem (Ef 6:4b). Het is Gods methode om Zijn Vaderhuis te vullen. Het is een voorrecht dat God ons wil inschakelen om dat voornemen te vervullen.

5. Hoe lezen we de Bijbel?

Het nieuwe normaal en het nieuwe Bijbellezen

Hoe brengt iemand die zichzelf christen noemt, de verandering van maatschappelijke opvattingen over huwelijk en gezin in overeenstemming met wat hij altijd in de Bijbel heeft gelezen? Je wilt en kunt toch niet zomaar de uitkomsten van zogenaamd wetenschappelijk onderzoek naast je neerleggen? Daar hoeft de christen die buigt voor zogenaamde wetenschap zich het hoofd niet over te breken. Hem wordt namelijk een nieuwe manier van Bijbellezen aangereikt. Dat geldt niet alleen met het oog op de veranderde opvatting over de schepping van de hemel en de aarde in zes dagen – daar hebben we het al even over gehad. Hetzelfde geldt voor de verandering van de opvatting over de schepping van man en vrouw. Tijdrovende en geldverslindende onderzoeken ‘bewijzen’ dat er nogal wat variaties in geslachtelijkheid zijn. Daar kun je toch niet om heen? Deze genderdiversiteit, deze veelzijdigheid aan geslachtelijke verschillen is ‘het nieuwe normaal’.

Het nieuwe Bijbellezen sluit daar naadloos op aan. Het ‘nieuwe normaal’ houdt in dat iedereen vrij is om te zijn zoals hij of zij zich voelt en wie hij of zij wil zijn. Het ‘oude normaal’, gebaseerd op de door God ingestelde rolpatronen van man en vrouw, deugt niet meer en wordt krachtig en snel afgeschaft. Weg met die betuttelende patronen. Dit ‘nieuwe normaal’ wordt in steeds meer christelijke kerken en (evangelische) gemeenten omarmd. Dat wordt ondersteund door de ‘nieuwe manier’ van Bijbellezen, namelijk de Bijbel lezen door de bril van de huidige maatschappelijke opvattingen en normen.

Een artikel op het digitale christelijk informatieplatform C.I.P. van 27-01-2020 over de discussie over de vrouw in het ambt geeft daarvan een illustratie [{2}]. Een dominee bestudeerde namens een commissie de verschillende teksten, onder andere een tekst uit 1 Timotheüs 2, waar staat dat de vrouw zich stil, in alle onderdanigheid moet laten leren (1Tm 2:11). Zijn conclusie: ‘Het gaat daar om een brief voor een concrete situatie in een concrete gemeente. Wees voorzichtig daar grote conclusies uit te trekken.’

Het gevolg van zijn conclusie is dat we de Bijbel anders moeten lezen en toepassen dan door de vorige generaties is gedaan. Er is immers in onze cultuur anno 21e eeuw geen verschil meer tussen man en vrouw. Om te begrijpen wat er staat, moeten we geholpen worden door mensen die op bepaalde teksten eens extra ‘gestudeerd’ hebben. Soms wordt er met nadruk op gewezen dat men voor het ‘nieuwe inzicht’ langdurig studie heeft verricht. Dat moet toch wel indruk maken. De uitkomst als gevolg van dit ‘gedegen, langdurig en breed onderzoek’ kan kritiekloos worden geslikt. Zo'n vermelding van ‘langdurig en breed onderzoek’ moet de indruk wekken van zorgvuldigheid en waarheid. Je kunt zoveel inspanning toch niet met één handbeweging van tafel vegen?

Excurs: De christen en cultuur
(door Axel Volk; met toestemming overgenomen)

Helaas hebben veel christenen een wat onduidelijke opvatting over de cultuur waarin we leven. Velen denken dat cultuur een gegeven is waaraan we ons moeten aanpassen – net zoals men zich aanpast aan het landschap en het klimaat waarin men leeft. Het is zeker waar dat de inwoners van Groenland andere kleding en andere huizen hebben dan de bedoeïenen in een Arabisch woestijngebied. En het is zeker waar dat de technologische ontwikkeling heeft gezorgd voor andere transport- en communicatiemiddelen dan die, welke in de middeleeuwse cultuur bekend waren. Dit betekent echter niet dat de leefwijze van de mensen zich voortdurend ontwikkelt of dat alles verbetert en vooruitgaat.

Christenen leven “in de wereld” (Jh 17:11), dat wil zeggen, ze leven in een bepaalde cultuur. Maar ze moeten niet “gelijkvormig aan deze wereld” zijn (Rm 12:2). Dit betekent dat zij altijd alle denkwijzen en waarden van de omringende cultuur moeten toetsen. Hoewel we binnen een bepaalde cultuur leven, moeten we er een innerlijke afstand van bewaren. We moeten ons nooit eenvoudigweg conformeren, maar we moeten in alles toetsen “wat de goede, welbehaaglijke en volmaakte wil van God is” (Rm 12:2).

Kortom, we moeten niet de Bijbel lezen door de bril van onze cultuur, maar we moeten alles in onze cultuur bekijken door de bril van het Woord van God. Dan zullen we ons realiseren dat bepaalde dingen die vandaag de dag in onze cultuur “licht” (goed, natuurlijk) worden genoemd, volgens de waarden van God in werkelijkheid “duisternis” (zondig, verkeerd) zijn (Js 5:20). De enige zekere bescherming tegen misleiding is het vasthouden aan de absolute, onveranderlijke standaard van het Woord van God. Omdat de vijand dit weet, doet hij er alles aan om ons ervan te overtuigen dat we vandaag de dag “de Bijbel anders moeten lezen”. Als we voor deze leugen vallen, verliezen we ons stevige fundament en worden we meegesleurd door de misleidende gedachtestromen van de eindtijd.

Laten we eerst proberen te definiëren wat cultuur eigenlijk is. Cultuur heeft een onzichtbaar deel: een systeem van waarden en denkwijzen; cultuur heeft ook een zichtbaar deel: het geheel van factoren die de manier van leven van een samenleving bepalen. Het waardensysteem stelt vast wat juist en fout is, goed en slecht, lelijk en mooi, normaal en abnormaal. Ook de rolmodellen van mannen en vrouwen maken er deel van uit. Tot de zichtbare factoren behoren de manier van leven, communiceren, wonen, eten, zich kleden en samenleven. Politieke structuren maken daar net zo goed deel van uit als wetenschap en technologie, literatuur, kunst en muziek, de manier waarop men zich kan ontspannen of vermaken, en nog veel meer wat de mens heeft bedacht.

Als men deze lijst doorneemt, zal men merken dat sommige aspecten neutraal zijn, terwijl andere een ethische of geestelijke dimensie hebben. Een van onze taken in het christelijke leven is om onderscheid te maken tussen deze aspecten en ze correct in te schatten: “Kijk dus nauwkeurig uit hoe u wandelt, niet als onwijzen maar als wijzen, 16 terwijl u de geschikte gelegenheid ten volle uitbuit, want de dagen zijn boos. Weest daarom niet onverstandig, maar verstaat wat de wil van de Heer is” (Ef 5:15-17).

Het volgende wat we moeten weten over cultuur is dat cultuur veranderlijk is. De mode-industrie bewijst hoe gemakkelijk het is om de manier waarop mensen zich kleden te veranderen. Maar deze manipulatie van ons denken en onze gevoelens werkt helaas ook als het gaat om innerlijke opvattingen en morele waarden. Met name op het gebied van rangorde, rolpatronen en seksuele geaardheid is deze verandering de afgelopen decennia onmiskenbaar geweest.

Terwijl “[seksuele] activiteiten tussen personen van hetzelfde geslacht” iets meer dan 50 jaar geleden tegen de wet waren, is vandaag de dag iedereen die iets tegen homoseksualiteit zegt, strafbaar. Het geldt zelfs voor hen die homoseksuelen helpen om zich te bevrijden van hun neiging om homoseksueel te worden. Hier zegt de hedendaagse westerse cultuur dus het tegenovergestelde van wat ze vroeger zei.

Seculiere sociologen zouden zeggen dat de cultuur door de mens wordt geconstrueerd en dat de mens fundamenteel evolueert. Vandaag zouden we, zo beweert men, eindelijk de verkeerde denkwijzen uit het verleden hebben overwonnen.

De Bijbel schetst echter een ander beeld van de mensheid. We vinden daar precies het tegenovergestelde van een gestage hogere ontwikkeling. Het is integendeel zo: hoe goddelozer een samenleving wordt, hoe meer ze alle gezonde morele gevoelens verliest en snel naar beneden glijdt. Het eerste hoofdstuk van de brief aan de Romeinen spreekt hier heel duidelijke taal:

“… omdat zij, hoewel zij God kennen, [Hem] als God niet verheerlijkt of gedankt hebben, maar in hun overleggingen zijn zij tot dwaasheid vervallen en hun onverstandig hart is verduisterd geworden. … Daarom heeft God hen overgegeven aan onterende hartstochten; want ook hun vrouwen hebben de natuurlijke omgang vervangen door de tegennatuurlijke; en evenzo hebben ook de mannen de natuurlijke omgang met de vrouw opgegeven en zijn in hun lust tegen elkaar ontbrand, zodat mannen met mannen schandelijkheid bedrijven en het verdiende loon voor hun afdwaling in zichzelf ontvangen. En daar het hun niet goeddacht God te erkennen, heeft God hen overgegeven aan een verkeerd denken, om dingen te doen die niet betamen” (Rm 1:21-28)

De apostel Paulus beschrijft hier de morele toestand van de goddeloze heidenen in het toenmalige Romeinse rijk. De bijvoeglijke naamwoorden “onverstandig”, “verduisterd”, “tegennatuurlijk”, “verkeerd” laten onmiskenbaar zien hoe God de toestand van deze cultuur beoordeelt. Zien we niet een heel duidelijke parallel met vandaag? Opnieuw heeft onze maatschappij het vrezen van God overboord gegooid. En als gevolg daarvan ontwikkelt het morele gevoelen van de mensen zich in dezelfde richting als toen.

Geloven we werkelijk dat de onveranderlijke en heilige God vandaag de dag anders zou denken over deze “afwijkingen” en dat we vandaag de dag de Bijbel “anders moeten lezen”?

Nee, als christenen vinden we in het Nieuwe Testament de duidelijke opdracht dat wij ons niet mogen laten besmetten door het verduisterde denken van onze samenleving:

“Dit nu zeg en betuig ik in [de] Heer, dat u niet meer moet wandelen evenals de volken wandelen in [de] vruchteloosheid van hun denken, verduisterd in hun verstand, vreemd aan het leven van God, wegens de onwetendheid die in hen is, wegens de verharding van hun hart. Afgestompt in hun gevoelens hebben zij zich overgegeven aan de losbandigheid om alle onreinheid gretig te bedrijven. Maar zo hebt u Christus niet geleerd, waar u Hem immers hebt gehoord en in Hem bent onderwezen, zoals [de] waarheid in Jezus is” (Ef 4:17-21). [Einde excurs]

De “eenvoudigen”

Als we de Bijbel op de goede, oude manier willen lezen, moeten we claims van cultuur en wetenschap die niet met Gods Woord in overeenstemming zijn, inderdaad van tafel vegen. Gods Woord geeft daarvoor deze aanwijzing: “Het opengaan van Uw woorden geeft licht, het schenkt eenvoudigen inzicht” (Ps 119:130). We moeten niet wandelen in het dwaallicht van mensen, van een veranderlijke cultuur en/of wetenschap, maar in het licht van het onveranderlijke Woord van God. De voorwaarde om inzicht in Gods Woord te krijgen is niet het bezit van een goed stel hersens, maar een hart dat eenvoudig is.

“Eenvoudigen” zijn geen argeloze, onnozele lezers, die alleen maar napraten wat anderen hebben gezegd. “Eenvoudigen” zijn kinderen van God die beseffen dat ze gemakkelijk, hetzij door hun eigen verstand, hetzij door dat van anderen, misleid kunnen worden (vgl. Ko 2,8). Ze weten echter ook dat de Heilige Geest in hen woont (1Ko 6:19), Die hen in de hele waarheid leidt en door Wie zij alle dingen weten (Jh 16:13-14; 1Jh 2:20,27). Onder Zijn leiding openen zij het Woord van God en lezen de tekst in zijn verband.

God heeft voor de man en de vrouw voor hun verblijf op aarde en in de gemeente een rangorde gegeven: “Maar ik wil dat u weet, dat Christus het Hoofd is van iedere man, en de man [het] hoofd van [de] vrouw, en God [het] Hoofd van Christus” (1Ko 11:3). Dat dit voor de wereld onaanvaardbaar, zelfs verwerpelijk is, hoeft ons niet te verbazen. Helaas moeten we constateren dat de wereld ook wat deze orde betreft in steeds meer plaatselijke gemeenten ingang krijgt.

Een van de eerste tekenen van die invloed is mijns inziens te zien in het anders gaan lezen van de tekst: “Laten de vrouwen zwijgen in de gemeenten” (1Ko 14:34a). Het is, zo wordt beweerd, niet zo eenvoudig als het er staat. Een Bijbelleraar verklaarde dat hij en een aantal oudsten met wie over dit vers is nagedacht ‘na diepgaande studies erachter zijn gekomen dat je dit vers anders moet lezen’. Ze hebben hun bevindingen aan de gemeente meegedeeld en de beslissing genomen dat vrouwen in de gemeente liederen op kunnen geven en kunnen voorgaan in gebed.

In gemeenten waar oudsten leergezag claimen en zeggen dat vrouwen niet hoeven te zwijgen, maken deze oudsten misbruik van dit gezag. Zulk gezag mag niet worden erkend. God spreekt met gezag direct tot ieder lid van Zijn gemeente persoonlijk. Ieder lid is persoonlijk verantwoordelijk zich voor het gezag van Zijn Woord te buigen.

Het ‘zwijggebod’

Het zwijggebod is eenvoudig en daarom voor “eenvoudigen” begrijpelijk. Zij die eenvoudig zijn, erkennen dat de opdracht “laten de vrouwen zwijgen in de gemeenten” (1Ko 14:34a) “een gebod van [de] Heer” is (1Ko 14:37). Ze zien welke plaats God de vrouw in het hele Oude Testament heeft gegeven. Dit laatste wordt aangegeven door de opmerking van Paulus “zoals ook de wet zegt” (1Ko 14:34b; vgl. Gn 3:16). Deze opmerking staat in direct verband met het zwijggebod. “De wet”, waarmee het geheel van de voorschriften van God in de wet van Mozes wordt bedoeld, toont de ondergeschiktheid van vrouwen in de openbare dienst van de gemeente duidelijk aan.

In het hele Oude Testament zijn er geen vrouwen die op de een of andere manier de leiding over het volk hebben. Priesters, koningen en profeten zijn allemaal mannen. Uitzonderingsgevallen als Mirjam, Debora en Hulda bevestigen de regel. Hun dienst als profetes vindt in uitzonderlijke gevallen plaats. Opvallend is daarbij dat zij hun onderdanige plaats niet verlaten.

Als we de Schriftwoorden over de rol van de vrouw in de gemeente met elkaar vergelijken, blijken deze Schriftwoorden elkaar te bevestigen. We zien dat als we naar 1 Timotheüs 2 kijken. Daar staat: ”Een vrouw moet zich stil, in alle onderdanigheid laten leren; maar ik sta aan een vrouw niet toe dat zij leert of over een man heerst, maar zij moet stil zijn” (1Tm 2:11-12). In de twee volgende verzen geeft Paulus twee redenen aan waarom de vrouw niet mag leren en niet over de man mag heersen: “Want Adam is eerst geformeerd, daarna Eva; en Adam werd niet verleid, maar de vrouw werd verleid en viel in overtreding” (1Tm 2:13-14)

Deze twee redenen komen uit de eerste hoofdstukken van de Bijbel. Daar lezen we dat God iets heeft bepaald en dat er iets is gebeurd. God heeft dat vastgelegd in Zijn Woord, opdat daar altijd naar verwezen kan worden. Dat doet de Heer Jezus dan ook als Hij vragen krijgt over de man-vrouw verhouding. Zijn antwoord bestaat uit het terugverwijzen naar “het begin” (Mt 19:4). De verwijzingen naar het begin van de Bijbel bewijzen ook dat de ondergeschikte plaats van de vrouw losstaat van tijd en cultuur.

De eerste reden die Paulus voor zijn gebod geeft, is de volgorde waarin Adam en Eva zijn geschapen (1Tm 2:13). Adam, de man, is door God als eerste zelfstandig levende mens geschapen. Als tweede reden voor dit gebod noemt Paulus de zondeval (1Tm 2:14). In de aanloop naar de zondeval speelt Eva, en niet Adam, de hoofdrol. Als de vrouw de leiding neemt, neemt ze een positie in die God haar niet heeft gegeven. Dit gebeurt ook als de vrouw in de samenkomst van de gemeente een lied opgeeft of een gebed uitspreekt, want daardoor geeft zij leiding of sturing aan de gemeente.

De Bijbel anders gaan lezen

De argumenten die worden aangedragen om de vrouw in de samenkomsten van de gemeente dezelfde ruimte als de man te geven, komen niet uit de Schrift, maar uit de samenleving. Onder invloed daarvan is men de Bijbel op een nieuwe manier gaan lezen en is de praktijk aangepast aan wat in de wereld als normaal wordt gezien. Dit proces van aanpassing aan de wereld krijgt in steeds meer gemeenten voet aan de grond.

Ik spreek niet over gemeenten die altijd hebben gemeend dat het een vrouw wel geoorloofd is namens het geheel een lied op te geven of een gebed uit te spreken of zelfs het Woord te onderwijzen. Ik heb gedurende meerdere jaren het voorrecht gehad elk jaar één of meerdere weken Gods Woord in China te onderwijzen. Dat gebeurde in ondergrondse gemeenten – dat zijn gemeenten die niet door de overheid erkend en geregistreerd zijn – en ondergrondse Bijbelscholen. Tijdens een van die gelegenheden kwam ik in gesprek met een Israëlische broeder en zijn Chinese vrouw.

De broeder vroeg mij of mijn vrouw ook onderwijs gaf. Ik antwoordde hem dat ze dat niet doet, omdat God haar dat volgens 1 Timotheüs 2 niet toestaat. Zijn volgende vraag was, of ik dan geen moeite had met de vele ‘lerende vrouwen’ in de diverse Chinese gemeenten. Mijn antwoord was: ‘Ik ben hier niet gekomen om omstandigheden te veranderen, maar om Gods Woord te brengen. Als het ter sprake komt, zoals nu, leg ik uit wat Gods Woord erover zegt. Alleen Gods Woord kan omstandigheden die niet naar Zijn Woord zijn, veranderen.’ Hij sprak zijn waardering voor mijn houding uit.

Deze vrouwen handelen naar het licht dat zij over Gods Woord hebben. Het gaat hun er niet om dat zij, net als de man, het recht willen hebben te mogen prediken. De broeder uit Hongkong met wie ik enkele keren samen het Woord in China heb mogen onderwijzen, zei bij een andere gelegenheid daarover het volgende: ‘Veel vrouwen nemen noodgedwongen de plaats van voorganger in een gemeente in. Ze willen die plaats echter graag opgeven als er mannen zijn die de verantwoordelijkheid willen overnemen.’

Deze gesprekken en ervaringen laten zien dat de beoordeling van het verschijnsel ‘de vrouw in het ambt’ ook moet worden bezien in het licht van de geestelijke omstandigheden waarin gelovigen zich bevinden. In onze westerse, geseculariseerde samenleving is men in zijn verhouding tot de Schrift ver verwijderd van het bloeiende gemeenteleven in landen als China. Ook daar neemt de druk toe de Schrift anders te gaan lezen, zij het met andere accenten. Zo is er een plan om de Bijbel te herschrijven. Het moet een boek worden waarin het socialisme wordt aangeprezen. De Bijbel moet een boek worden tot verheerlijking van China. De gelovigen daar willen niet zwichten voor de druk van de overheid, maar onverkort vasthouden aan de waarheid van Gods Woord.

In onze westerse samenleving hebben we met een totaal andere situatie te doen. Hier stelt een gemeente zich gewillig open voor de heersende tijdgeest en gaat daardoor de Schrift ‘anders lezen’. Men komt dan tot zogenaamde vernieuwende inzichten. Steeds meer gemeenten vallen aan dit ‘nieuwe lezen’ ten prooi, met als gevolg de ene na de andere on-Bijbelse ‘vernieuwing’. Op die manier wordt de gemeente gaandeweg een plek waar mensen zich lekker voelen, terwijl God en wat Hij over het gedrag in Zijn huis zegt (1Tm 3:15), naar de zijlijn worden verwezen. Daar mag God nog wel wat roepen, maar Hij wordt niet meer serieus genomen.

De christenheid in de westerse wereld is als geheel van de waarheid van Gods Woord weggedreven. De oorzaak is dat in de huidige cultuur niet meer Gods Woord de norm is, maar het gevoel, de beleving. Een citaat uit het Reformatorisch Dagblad van 01-02-2020 in een verslag van de synode van de christelijke gereformeerde kerken illustreert dat: Ds. H. J. Vazquez (Emmen) accepteert de vrouw in het ambt en praktiserende homo’s in de gemeente. ‘Ben ik dan ontrouw aan de Schrift? Waarom moeten zaken tot principiële zaken worden gemaakt, die het naar mijn beleving niet zijn? Welke vader zou een kind de deur wijzen vanwege een verschil van mening?’ [cursivering van mij, GdK]. [{3}]

Wat is een dergelijke omgang met de Schrift dramatisch ver verwijderd van de manier waarop God wil dat met Zijn Woord wordt omgegaan! Zo met de Schrift omgaan en dan willen doorgaan voor trouw aan de Schrift, is een schijn van Godsvrucht ophouden, terwijl de kracht ervan wordt verloochend. De opdracht is ons van zulke mensen af te wenden (2Tm 3:5). Deze mensen eren God met de lippen, terwijl hun hart ver van Hem vandaan is (Mt 15:7-9).

We kunnen voor deze verkeerde manier van lezen met de kwalijke gevolgen daarvan bewaard blijven. Dat gebeurt als we zelf biddend, in eenvoud en onder de voorlichting van Gods Geest, de Schrift lezen, terwijl we bereid zijn om te doen wat God in Zijn Woord zegt.

Een voorbeeld uit het boek Esther

In het boek Esther staat een geschiedenis die ons wat kan leren over de man-vrouw verhouding. We lezen in Esther 1 over een vrouw, koningin Vasthi, die zich niet aan het gezag van haar man, koning Ahasveros, onderwerpt. Als Ahasveros haar opdraagt op zijn feest te verschijnen, weigert ze dat. De koning legt de zaak aan “de wijzen” voor (Es 1:13). Zij kennen “de tijden” en “de wet” en “het recht”.

Het kennen van “de tijden” ziet op het hebben van inzicht in de tijdgeest, het geestelijke klimaat van de tijd waarin de gebeurtenissen zich afspelen. “De wet” ziet op de regels die gelden voor het leven in het koninkrijk. “Het recht” wil zeggen dat ze ook wijsheid hebben om de wet op de juiste wijze toe te passen. Zij zorgen ervoor dat het recht zijn loop krijgt.

Een van de wijzen, Memuchan, schildert de stand van zaken (Es 1:16). Hij wijst erop dat Vasthi zich niet alleen tegen de koning heeft misdragen, maar ook tegen alle vorsten en volken in het rijk van de koning. De motivering is dat alle vrouwen van het geval van de koningin zullen horen en dat zij daardoor gestimuleerd zullen worden hun eigen mannen te minachten (Es 1:17). Zij zullen hun minachting rechtvaardigen door te verwijzen naar de ongehoorzaamheid van koningin Vasthi tegenover koning Ahasveros.

Memuchan doet een voorstel en wijst op de zegenrijke gevolgen als de koning daarnaar handelt. Het betreft een bevel dat hij voor zijn hele koninkrijk moet uitvaardigen. Het bevel houdt in dat alle vrouwen in alle rangen en standen eerbied voor hun mannen moeten hebben (vgl. Ef 5:33). Als zij dat doen, zal dat de vrede in de gezinnen ten goede komen. En als er vrede in de gezinnen is, is er ook vrede in het hele rijk.

Ahasveros handelt ernaar en zendt brieven naar alle gewesten van zijn koninkrijk (Es 1:22). Daarbij zorgt hij ervoor dat elk gewest de brief in zijn eigen schrift en elk volk in zijn eigen taal krijgt. Iedereen moet van het besluit op de hoogte worden gesteld. In de brief wordt “elke man” als verantwoordelijk gezinshoofd aangesproken. Zijn verantwoordelijkheid heeft twee aspecten. Hij moet “heer en meester … zijn in zijn huis”. Dat ziet op zijn positie van gezag, hij moet die positie innemen. Hij moet ook “overeenkomstig de taal van zijn volk … spreken”, hij moet die positie ook waarmaken en laten zien in zijn gedrag, zijn voorbeeld.

De les voor vandaag is duidelijk. De oproep om het door God gegeven gezag ook werkelijk uit te oefenen is vandaag hard nodig. Als het gezag van Gods Woord in de gezinnen wordt erkend, zal dat ook gebeuren in de gemeente. In de gezinnen zal dat blijken uit de onderdanige houding van de vrouw ten opzichte van haar man en uit de onderdanige houding van de kinderen ten opzichte van hun ouders. De mannen hebben de hoofdverantwoordelijkheid om – natuurlijk in liefde – voor de juiste verhoudingen in hun gezin te zorgen. Datzelfde geldt voor de verhoudingen en het gedrag in de gemeente.

‘Ontvadering’

Hierop sluit opmerkelijk goed aan wat emeritus hoogleraar psychiatrie Frank Koerselman, een overtuigd evolutionist, op woensdag 26 februari 2020 in De Nieuws BV zei. Dat gebeurde in een vraaggesprek naar aanleiding van zijn essay Ontvadering [{4}]. Hij vertelt in dat essay dat ieder die zijn ogen goed gebruikt, zal opmerken dat man en vrouw, vader en moeder, een verschillende taak hebben en dat de taak van de een niet naar behoren kan worden overgenomen door de ander. Met mijn woorden: de taak van de man en de taak van de vrouw zijn niet uitwisselbaar.

Hij vraagt zich af of die taakverdeling toch iets te maken heeft met de aard van de moeder of de vader, zoals die in de evolutie is ontstaan. Hij ziet dat het verdwijnen van de vaderrol in het gezin gevolgen heeft voor de samenleving, waar gezag geen rol meer speelt. Hij noemt als voorbeelden regeringsleiders, burgemeesters, de politie en onderwijzers die geen gezag meer hebben.

“Iedereen ziet zichzelf als centrum, ziet zichzelf centraal, is alleen maar bezig met zichzelf te voeden met de feedback die die op zijn mobiel krijgt. Maar dat je onderdeel bent van een geheel, dat je ook een verticale plaats hebt, met mensen die boven je staan en met mensen die onder je staan, dat je naar boven eens moet luisteren en dat je naar beneden verantwoordelijkheid moet dragen, dat zie je in onze huidige samenleving behoorlijk op zijn retour.”

Na het beluisteren van het gesprek moest ik denken aan een uitspraak van de Heer Jezus in de gelijkenis van de onrechtvaardige rentmeester: “En de heer prees de onrechtvaardige rentmeester, omdat hij met overleg had gehandeld; want de zonen van deze eeuw zijn verstandiger ten aanzien van hun eigen geslacht dan de zonen van het licht” (Lk 16:8).

6. Pastorale notities

Een onafhankelijk beoordelingssysteem

Wat wij, mensen, nodig hebben voor het beoordelen van alle dingen en alle mensen, inclusief hun leefwijze, is een beoordelingssysteem onafhankelijk van mensen. Dat beoordelingssysteem hebben we in het Woord van God. De Schrijver ervan, God, is de Enige Die het recht én de bekwaamheid heeft Zijn beoordeling van alle dingen te geven (Hb 4:12-13). Zijn beoordeling is volkomen zuiver, zonder aanzien des persoons, en vrij van alles wat Zijn beoordeling zou kunnen vertroebelen. Hij is namelijk de Schepper van alle dingen en alle mensen. Hij heeft alles geschapen met een bedoeling en in alles voorzien wat nodig is om aan die bedoeling te beantwoorden.

De mens hoeft ook niet allemaal zelf uit te zoeken hoe hij als schepsel van God aan de bedoeling van de Schepper kan beantwoorden. Daartoe is hij eenvoudig niet in staat. Daarom heeft God bij ‘Zijn product’ een uitvoerige gebruiksaanwijzing geschreven, dat is Zijn Woord. Zonder het raadplegen daarvan wordt het product verkeerd gebruikt en mist het zijn doel. Dat is precies de betekenis van het woord ‘zonde’: zonde is ‘het doel missen’. Het product wordt daardoor verdorven, waardeloos, niet meer geschikt voor enig goed gebruik.

Buiten het terrein van het verderf gebracht

Het wedergeboren kind van God is door berouw en bekering aan dat verderf ontkomen. Hij is door de kracht van God buiten het terrein van het verderf gebracht (2Pt 1:4; vgl. Gl 1:4). Hij weet dat zijn zonden zijn vergeven en dat hij niet zal worden geoordeeld omdat hij in de Zoon gelooft (Jh 3:16,18,36). Door de Goddelijke natuur die hij heeft ontvangen en de Geest Die in Hem woont, kan hij de dingen beoordelen zoals God dat doet (1Ko 2:12-16).

Gevoel bepaalt niet de werkelijkheid

Dat de zonden zijn vergeven en weggedaan, betekent niet dat ook alle gevolgen van de zonden zijn weggedaan. We leven, zoals wel wordt gezegd, in een gebroken wereld. Dat merken we niet alleen aan ons lichaam – we kunnen ziek worden of een been breken –, maar ook aan onze gevoelens en verlangens of begeerten, die we niet altijd onder controle hebben. Als we spreken over homofilie en transgender spreken we over gevoelens. Er is wel een verschil tussen die twee. Iemand met homofiele gevoelens voelt zich – in het algemeen – gelukkig met zijn lichaam, terwijl de transgender zich – in het algemeen – ongelukkig voelt met zijn lichaam.

Voor beiden geldt dat wat zij voelen, voor hemzelf/haarzelf reëel is. Echter, dat gevoel bepaalt niet de werkelijkheid. Iemand die de Goddelijke natuur heeft ontvangen en de waarheid over zichzelf zoekt, zoekt die waarheid niet in zichzelf, maar buiten zichzelf, namelijk bij God, Zijn Schepper. Zo iemand erkent dat Gods Woord de waarheid is (Jh 17:17) en wil ook geloven in het woord van de Heer Jezus dat de waarheid vrijmaakt (Jh 8:31-32). Als de waarheid van Gods Woord gezag krijgt over het gevoel, is het mogelijk om zondige gevoelens te overwinnen.

Geestelijke strijd en de geestelijke wapenrusting

Voor mensen met homofiele of transgender gevoelens die niet hun gevoel, maar Gods Woord als norm nemen en daarmee in overeenstemming willen leven, kan dit een enorme geestelijke strijd en zelfs een crisis in hun geloofsleven veroorzaken. In zulke gevallen is het belangrijk naast zo iemand te staan. Zij die niet willen toegeven aan wat hun gevoel hun zegt, hebben mensen nodig die hen in de strijd steunen, die er voor hen zijn, als de aanvechtingen komen. We kunnen naast hen staan en hen helpen met het aandoen en hanteren van de geestelijke wapenrusting (Ef 6:10-18). Voor deze bediening zijn wijsheid, een goed aanvoelingsvermogen en een nauwe gemeenschap met de Heer Jezus onmisbaar.

Een man die zich in de homowereld had begeven en daar enige tijd in had geleefd, was daaruit bevrijd. Dat betekende echter niet dat hij ook innerlijk van die wereld was bevrijd. Steeds weer werd hij geplaagd door beelden uit zijn leven in die wereld. Hij kreeg het advies om, telkens als die beelden zich aan hem opdrongen, een Bijbelvers op te zeggen. Hij moest het Woord van God als het zwaard van de Geest leren hanteren (Ef 6:17b).

Bij een volgend bezoek aan hem vertelde hij zijn ervaring daarmee. Toen hij weer door die beelden werd geplaagd en zijn geloof werd aangevallen, had hij hardop uit Psalm 23 geciteerd: ‘De Heer is mijn Herder.’ Op de vraag of die beelden toen verdwenen waren, zei hij: Nee. Maar hij citeerde een andere tekst. Ook dat Bijbelvers verdreef de beelden niet. Toen hij nadacht over een derde Bijbelvers, merkte hij dat de beelden verdreven waren. Dit herinnert aan de verzoeking van de Heer Jezus door de satan in de woestijn. De satan ging er ook niet direct na het eerste antwoord van de Heer Jezus vandoor. Zo moeten wij telkens weer het Woord van God citeren als er een verzoeking op ons afkomt.

Iedereen die met en voor de Heer wil leven, zal verzoekingen en aanvechtingen kennen. Die liggen vaak op een terrein waarin hij vroeger, toen hij nog onbekeerd was, heeft geleefd. Wie een ander wil helpen in een bepaalde strijd, zal er goed aan doen zich te herinneren wat en hoe hij zelf was. Hij kan dan de ander dezelfde liefde bewijzen die God hem heeft bewezen. De vreselijkste dingen waartoe die ander in staat is, komen uit dezelfde slechte bron als die in hemzelf is. We moeten ons bewust zijn dat we tot de vreselijkste daden kunnen vervallen als de Heer ons niet bewaart. Daarom kunnen we niet minachtend over mensen met homofiele of transgender gevoelens spreken, hoezeer we het in de praktijk daarnaar leven ook moeten afwijzen.

Het is belangrijk de Bijbel, Gods Woord, als norm te hanteren voor de beoordeling van alle dingen en alle mensen, ook als het over mensen met homofiele- of transgendergevoelens gaat. Dat is in de voorgaande bladzijden gebeurd. Het is ook belangrijk om iemand die als christen met homofiele- of transgendergevoelens worstelt te helpen in die worstelingen.

Een doorn voor het vlees

Zoals gezegd, gaat het om het omgaan met gevolgen van de zonde. God neemt niet altijd de gevolgen van een leven in de zonde weg. Hij kan in ons leven bepaalde dingen laten bestaan die ons het leven moeilijk maken. Zijn bedoeling daarvan is dat het ons klein en afhankelijk van Hem houdt. Ook helpt Hij ons de gevolgen van zo’n leven te dragen. Paulus kan daarover meepraten. In 2 Korinthiërs 12 schrijft hij dit erover:

“En opdat ik mij door de uitnemendheid van de openbaringen niet verhef, is mij een doorn voor het vlees gegeven, een engel van satan, om mij met vuisten te slaan, <opdat ik mij niet verhef>. Hierover heb ik de Heer driemaal gebeden dat hij van mij zou wijken; en Hij zei tegen mij: Mijn genade is u genoeg; want de kracht wordt in zwakheid volbracht. Heel graag zal ik dus veeleer roemen in mijn zwakheden, opdat de kracht van Christus op mij woont. Daarom heb ik een welgevallen in zwakheden, in smaadheden, in noden, in vervolgingen en benauwdheden voor Christus; want wanneer ik zwak ben, dan ben ik sterk” (2Ko 12:7-10).

Om te voorkomen dat Paulus hoogmoedig zou worden over alles wat God hem heeft geopenbaard, heeft God hem een ‘lijfwacht’ gegeven. En wat voor een. Het is “een engel van satan”, die hem met vuisten slaat. Dat is geen aangenaam gezelschap geweest. Maar liefst veertien jaar lang heeft hij deze knecht van de satan al bij zich.

Die engel van satan veroorzaakt bij hem “een doorn voor het vlees”. Niemand komt graag met een doorn in aanraking, want het enige gevolg is dat je je pijn doet. De engel van satan zorgt ervoor dat de pijn blijft. Paulus ervaart het alsof hij met vuisten wordt geslagen. Wat die doorn precies is geweest, staat er niet bij. Dat maakt het mogelijk dit ook toe te passen op iemand die strijdt tegen verkeerde gevoelens.

Paulus werd door die doorn voortdurend herinnerd aan zijn eigen zwakheid. Hij had er graag van verlost willen worden en daarvoor heeft hij ook gebeden, tot driemaal toe. De Heer heeft dit gebed niet verhoord, maar Hij heeft wel balsem voor de pijn gegeven: Zijn genade.

Gods genade is er ook voor jou

Wat is dit antwoord van de Heer aan Paulus door de eeuwen heen voor velen een enorme troost en bemoediging geweest. Het geldt vandaag, voor jou – en mij – nog steeds en onverminderd. Jij draagt ook steeds iets in je leven mee waar je graag vanaf zou willen. Je hebt er al vaak om gebeden dat het mag veranderen en het gebeurt maar niet. Ik hoop dat je uit ervaring kunt spreken dat de Heer ook tegen jou heeft gezegd dat Zijn genade voor jou genoeg is.

Heb je al vaker dan drie keer gebeden en nog steeds geen antwoord gehad? Lijkt het alsof Hij niet naar je luistert? Dan mag je kijken naar Jeremia, een man die het ook erg moeilijk had. Wat een ellende had hij al meegemaakt en hij zat er nog middenin. Toch spreekt hij het uit in Klaagliederen 3: “Want niet voor eeuwig verstoot de Heere! Want wanneer Hij bedroefd heeft, zal Hij Zich ontfermen naar de grootheid van Zijn goedertierenheid. Want niet van harte verdrukt Hij en bedroeft Hij mensenkinderen” (Kl 3:31-33). Dat is de taal van het geloof, de taal die jij ook mag spreken.

De grootste overwinning die de satan op jou kan behalen, is dat je gaat twijfelen aan de liefde van God omdat Hij jou niet geeft waar je om vraagt. Gun hem die overwinning niet. God gebruikt jouw probleem om je klein en zwak te houden, zodat Zijn kracht in jouw zwakheid kan worden volbracht. Iedereen die een dienst voor de Heer mag doen, heeft vaak iets in zijn leven waardoor hij zwak blijft. Dat is Gods manier om te voorkomen dat we hoogmoedig worden en vergeten dat we Hem bij alles nodig hebben.

Christus moet meer worden

Dat is tegelijk Gods manier om de kracht van Christus in je leven zichtbaar te maken. Hoe minder er van jouzelf en hoe meer er van Christus te zien is, des te beter is het. Dan wordt praktijk wat in Johannes 3 staat: “Hij moet meer, maar ik minder worden” (Jh 3:30).

Als dat het diepe verlangen van jouw hart is, zul je door beproevingen en benauwdheden heen willen gaan om daardoor te laten zien hoe zwak jij bent en hoe sterk Christus is. Wanneer jij zwak bent, dat wil zeggen zwak in jezelf tegenover al die moeilijkheden, dan ben je sterk, dat wil zeggen sterk omdat de kracht van Christus in en op je woont. De kracht van Christus kan dan bezit van je nemen omdat je niet in eigen kracht de moeilijkheden tegemoet gaat.

Op zoek naar hulp?

Er zijn verschillende christelijke instanties die hulp kunnen bieden. Een website die de Bijbel als uitgangspunt en basis voor hulpverlening neemt, is https://vernieuwd.com/. Onder ‘Over ons’ staat als doel van de website: Deze website wil mensen terzijde staan die worstelen met de combinatie van enerzijds homo- of transgendergevoelens en anderzijds te willen leven in harmonie met God en Zijn openbaring in de Bijbel.

Er zijn ook boeken verschenen die kunnen helpen. Ik noem er twee:
- Philip Nunn: Homoseksualiteit, Bijbels-pastorale overwegingen in de 21e eeuw (Heartcry), ISBN: 9879079465255
- Vaughan Roberts: Transgender (Het Zoeklicht), ISBN: 9789064513176.
Voor meer boeken kun je terecht op de al genoemde website: https://vernieuwd.com/tools/d-boeken/.

Ook aan het slot van een artikel in het tijdschrift ‘Weet Magazine’ van februari 2020 over transgender getiteld Je bent wat je je voelt? worden enkele boeken aanbevolen. [{5}]

Andere publicaties

Sta Vast! serie

In de Sta Vast! serie zijn tot nu toe de volgende deeltjes verschenen, die gratis als pdf kunnen worden gedownload:

1. Die Twee = M + V, Gods origineel handhaven

2. Het Huwelijk In Ere
Naar aanleiding van de zogeheten Nashville-verklaring

3. Seksualiteit, een gave van God

4. Verzoening, Een weerlegging van de dwaling van de ‘algemene verzoening’ en de dwaalleer van de ‘alverzoening’

Wil je groeien in je geloof?

Ga naar www.kingcomments.com. Daar vind je commentaren van alle Bijbelboeken. Je kunt ze eenvoudig en snel benaderen. Je kunt hier alle aangehaalde Bijbelteksten en het commentaar erover opzoeken en in hun verband lezen. Meer info staat onder ‘Informatie’ op de homepage van de site. Het is raadzaam die eerst te lezen.

Je kunt ook naar www.oudesporen.nl gaan. Daarop staan, naast vele andere goede artikelen, onder het menu ‘Artikelen’ en het submenu ‘Auteurs -> Ger de Koning’ de volgende commentaren en publicaties:

- De serie ‘Toegelicht en toegepast’, een commentaarreeks van de Bijbelboeken van het Oude Testament.

- De ‘Zie-serie’, een commentaarreeks van de vier Evangeliën en Handelingen.

- De ‘Rotsvast-serie’, een commentaarreeks met een verklaring van de nieuwtestamentische Bijbelboeken vanaf de brief aan de Romeinen tot en met Openbaring. Deze serie heeft tot doel hen die jong zijn in het geloof te helpen bij het lezen en leren begrijpen van Gods Woord.

- Publicaties over diverse onderwerpen.

Alle commentaren en publicaties op deze site zijn vrij te downloaden als pdf-bestand en als e-book.

Van diverse Nederlandse publicaties zijn vertalingen in andere talen beschikbaar.

Als er een ISBN wordt vermeld, is het boek ook als paperback te bestellen. Dat kan door op het betreffende ISBN te klikken. Voor een Nederlandse publicatie verschijnt de site www.uitgeverijdaniel.nl. Deze publicatie kan ook via de christelijke boekhandel worden besteld. Voor een in het Duits vertaalde publicatie met een ISBN verschijnt de site www.daniel-verlag.de.

{1} Spielt keine Rolle? Die Geschlechterordnung – eine kulturelle Konstruktion oder Absicht des Schöpfers? (Speelt geen rol? De geslachtsorde – een culturele constructie of de bedoeling van de Schepper?)

Daniel-Verlag, Retzow, https://www.daniel-verlag.de/produkt/steinmeister-spielt-keine-rolle/

{1} https://www.rd.nl/meer-rd/wetenschap-techniek/biologen-zelf-je-geslacht-kiezen-is-ontkenning-van-biologisch-feit-1.1634966 (website bezocht op 13 augustus 2020)

{2} Vrouwelijke ouderling tijdens GKv-synode: „Nu zwijgteksten aan de orde zijn, kan ik niet langer zwijgen“. (o. J.). https://cip.nl/77568-vrouwelijke-ouderling-tijdens-gkvsynode-nu-zwijgteksten-aan-de-orde-zijn-kan-ik-niet-langer-zwijgen (website bezocht op 15 augustus 2020)

{3} Synode CGK: Gemeente moet zich houden aan landelijke afspraken. (o. J.). RD.nl. https://www.rd.nl/kerk-religie/synode-cgk-gemeente-moet-zich-houden-aan-landelijke-afspraken-1.1628514 (website bezocht op 13 augustus 2020)

{4} „Ontvadering“ maatschappij: „De vaderlijke autoriteit verdwijnt“. NPO Radio 1. https://www.nporadio1.nl/cultuur-media/21920-ontvadering-maatschappij-de-vaderlijke-autoriteit-verdwijnt (website bezocht op 13 augustus 2020)

{5} https://weet-magazine.nl/je-bent-wat-je-je-voelt/ (website bezocht op 19-08-2020)